Линус Торвалдс го затвори прозорецот за спојување на код (merge window) и официјално го објави Linux 7.0-rc1. Ова издание претставува основа за финалната верзија на Linux 7.0, која се очекува да биде стандардно јадро (kernel) за претстојните изданија на оперативни системи како Ubuntu 26.04 LTS и Fedora 44.
Иако промената во главната бројка на верзијата е пред сѐ резултат на вообичаената практика на Торвалдс за нумерирање по верзијата x.19, самото издание содржи голем број конкретни технички промени и надградби.
Во делот на хардверската поддршка, Linux 7.0 вклучува код за претстојните генерации на процесори. Додадена е поддршка за Intel Nova Lake и Diamond Rapids архитектурите, како и рана имплементација за AMD Zen 6. Јадрото (kernel) исто така ја проширува компатибилноста со ARM платформите, конкретно преку интегрирање на код за Qualcomm Snapdragon X2.
Дополнително, воведена е поддршка за Apple USB Type-C PHY, што овозможува правилно функционирање на овие порти кај поновите Mac уреди кои работат на Linux.
Перформансите и управувањето со меморијата се исто така ажурирани во ова издание. Имплементирани се оптимизации кои го подобруваат извршувањето на PostgreSQL базите на податоци на AMD EPYC сервери. Системите за датотеки добиваат повеќе надградби, вклучувајќи подобрено секвенцијално читање кај exFAT, унапредувања за F2FS и оптимизации за EXT4 при конкурентни директни I/O запишувања. За компатибилните процесори, стандардно е овозможен Intel TSX (Transactional Synchronization Extensions) во автоматски режим, што има за цел да ја подобри брзината на процесирање при специфични оптоварувања.
Изворниот код за Linux 7.0-rc1 е веќе достапен за преземање, а финалната стабилна верзија се очекува во средината на април, по завршувањето на циклусот за тестирање и поправка на софтверски грешки.
