Европската Унија ги менува правилата за регулирање на алатките за приватност преку воведување на официјален безбедносен стандард за VPN услугите. Како дел од Законот за сајбер отпорност, Европскиот институт за телекомуникациски стандарди го објави новиот правен стандард познат како EN 304 620.
Оваа рамка поставува строги и проверливи барања за сајбер безбедност за секоја виртуелна приватна мрежа што се нуди на европскиот пазар.
Досега, корисниците кои сакаа да ја заштитат својата дигитална приватност мораа да се потпираат главно на маркетиншките тврдења на самите провајдери или на независни ревизии.
Со новата регулатива, секој VPN софтвер ќе мора да исполнува задолжителни европски одредници за доверливост на податоците, автентикација и безбедно управување со криптографски клучеви. Стандардот ги опфаќа VPN клиентите, серверите и мрежните излези, наложувајќи како овие производи мора да го шифрираат сообраќајот за да го заштитат интегритетот на податоците.
Дополнително, новите правила бараат и брзо пријавување на инциденти при евентуално искористување на софтверски ранливости.
Во креирањето на овие параметри активно учествувале големи ИТ компании како Google, Cisco, Palo Alto Networks и Airbus, заедно со познатите VPN провајдери NordVPN и Surfshark.
Целосната имплементација се очекува до крајот на 2027 година, а покрај VPN услугите, во подготовка се слични стандарди и за менаџерите за лозинки, антивирусните програми и уредите за паметни домови.
Иако новиот стандард има за цел да ги заштити корисниците, тој се соочува со сериозни критики од ИТ заедницата. Главната загриженост произлегува од фактот што регулативата наметнува големи бирократски и финансиски товари кои можат значително да го променат пазарот на дигитални производи, вклучувајќи ги и VPN услугите.
Експертите предупредуваат дека строгите барања може да ги потиснат помалите компании и развивачите на софтвер со отворен код кои немаат ресурси за сложени процедури и скапи независни ревизии.
Една од најконтроверзните одредби е обврската за задолжително пријавување на софтверски ранливости. Според новите правила, компаниите мора да ги пријават откриените безбедносни пропусти до европските агенции за сајбер безбедност во рок од 24 часа.
Критичарите истакнуваат дека создавањето на ваква централизирана база на податоци со нерешени софтверски слабости претставува огромен безбедносен ризик. Постои стравување дека ваквиот систем може да стане мета на хакерски напади, но и дека податоците можат да бидат злоупотребени за масовен надзор од страна на државните институции.
